Skip to main content

Welcome to IWW.org - Preambule

De arbeidersklasse en de werkgeversklasse hebben niets gemeenschappelijk. Vrede is niet mogelijk zolang er honger en nood heersen bij miljoenen arbeidende mensen, en zolang de enkelen die de werkgevende klasse uitmaken al de goede dingen in het leven bezitten.

Tussen deze twee klassen moet de strijd voortduren totdat de arbeiders van alle landen zich in een klasse organizeren, de produktiemiddelen in handen nemen, het loonsysteem afschaffen, en in harmonie met de aarde leven.

Wij ondervinden dat het beheer van de industrieën in alsmaar minder handen geconcentreerd raakt en dat dit het de vakverenigingen onmogelijk maakt met de alsmaar groeiende macht van de werkgeversklasse te wedijveren. De vakverenigingen kweken een stand van zaken die toelaat één groep van arbeiders tegen een andere op te zetten binnen éénzelfde industrie, en zo bijdraagt tot een nederlaag voor beiden in een klassestrijd. Daarenboven helpen de vakverenigingen de werkgeversklasse doordat ze de arbeiders doen geloven dat de arbeidersklasse gemeenschappelijke belangen met hun werkgevers heeft.

Deze omstandigheden kunnen worden veranderd en de belangen van de arbeidersklasse verdedigd enkel en alleen door een organizatie die zo gevormd is dat alle leden binnen een industrie, of wanneer nodig in alle industrieën, het werk neerleggen zodra een staking of lockout aan de gang is in eender welk departement van de organizatie. Op die manier wordt een onrecht tegen één een onrecht tegen allen.

In plaats van het conservatieve motto, "een eerlijk loon voor een eerlijke werkdag," moeten we ons vaandel verfraaien met het revolutionaire wachtwoord, "Afschaffing van het loonsysteem."

Het is de historische missie van de arbeidersklasse om het capitalisme te verwijderen. Het leger van de produktie moet georganizeerd worden niet alleen voor de dagelijkse strijd met capitalisten, maar ook om de produktie voort te zetten wanneer het capitalisme zal omver-geworpen zijn. Door ons industrieel te organizeren vormen wij de struktuur van de nieuwe maatschappij binnen de schelp van de oude.

Wetend, bijgevolg, dat zulk een organizatie absoluut noodzakelijk is voor de emancipatie, verenigen wij ons onder de volgende constitutie.